GreekEnglish (United Kingdom)Deutsch (DE-CH-AT)

Warning: Creating default object from empty value in /home/nikosarg/public_html/modules/mod_random_image/helper.php on line 85
xilandariou.jpg

Transalate



Επισκέπτες Online

Έχουμε 57 επισκέπτες συνδεδεμένους

Φωτογραφίες Μονής

Ιερά Μονή Χιλανδαρίου Αγίου Όρους

Απόμακρα από τη θάλασσα και σε ύψος 50μ., κρυμμένο μέσα στην πλούσια βλάστηση της περιοχής είναι χτισμένο το μεγαλόπρεπο σέρβικο μοναστήρι του Χελανδαρίου που γιορτάζει τα εισόδια της Θεοτόκου στις 21 Νοεμβρίου. Το όνομα προήλθε από τον ιδρυτή ενός μονυδρίου που ονομαζόταν Χελανδάριος ή Χιλανδάριος.

Ο γιός του Σέρβου βασιλιά Στέφανου Νεμάνια, ο Ράτσκος, εγκατέλειψε τα εγκόσμια και έφτασε στον Άθω στον Άγιο Παντελεήμονα όπου έγινε μοναχός με το όνομα Σάββας. Η απόφαση του γιου συγκλόνισε το βασιλιά πατέρα του, που ήταν γαμβρός του Έλληνα αυτοκράτορα Αλεξίου Γ’ του Αγγέλου, και οδηγήθηκε κοντά στο γιο του στο Άγιον Όρος. Συναντήθηκαν στο μοναστήρι του Βατοπεδίου και εκεί ο βασιλιάς Στέφανος έγινε οριστικά μοναχός με το όνομα Συμεών. Λίγο αργότερα με παράκληση του νέου βασιλιά των Σέρβων, του Στεφάνου του Β’, ο αυτοκράτορας Αλέξιος Γ’ Κομνηνός με χρυσόβουλλο ορισμό του πρόσφερε στους Σέρβους μοναχούς το ερειπωμένο μοναστήρι του Χελανδαρίου που το είχαν οι Βατοπεδινοί. Εκεί έκτισαν οι δύο Σέρβοι μοναχοί το Χελανδάρι ή Χιλανδάρι που λένε πως σημαίνει και είδος πλοίου, το πλούτισαν με θησαυρούς και το έκαμαν πνευματικό και θρησκευτικό κέντρο του λαού τους από τον 13ο ακόμη αιώνα. Σαν «κοιμήθηκαν» οι δύο Σέρβοι ασκητές, ο Συμεών και ο Σάββας, που στο μεταξύ ο δεύτερος έγινε αρχιεπίσκοπος Σερβίας, θάφτηκαν νοτιοανατολικά του Καθολικού και ανακηρύχτηκαν άγιοι. Στα χρόνια που ακολούθησαν το μοναστήρι έλαβε μεγάλες δωρεές και πλούτη αμύθητα από τους Σέρβους ηγεμόνες και απόχτησε έτσι την πιο μεγάλη έκταση ύστερα από τη Λαύρα στη χερσόνησο του Άθω. Στη μονή προσαρτήθηκαν τα μονύδρια του Σκορπιού, της Κομιτίσσης, του Καλύκα, της Στροβηλαίας και η μονή Ζυγού που ήταν τέταρτη στην ιεραρχία των αγιορείτικων μονών και που τη θέση της πήρε η μονή Χελανδαρίου. Το 1722 και 1891 η μονή δοκιμάζεται από πυρκαγιές και το 1896 επανδρώνεται από Σέρβους μοναχούς μετά την επίσκεψη του Σέρβου βασιλιά Αλεξάνδρου Οβρένοβιτς. Στην απελευθέρωση της Μακεδονίας (1913), οι Σέρβοι μοναχοί πρωτοστάτησαν υπέρ της ενώσεως του Αγίου Όρους μετά της Ελλάδος. Σήμερα κατέχει την τέταρτη θέση μεταξύ των μονών και αριθμεί 25 περίπου μοναχούς.

Το Καθολικό κτίστηκε το 13ο αιώνα, τοιχογραφήθηκε το 14ο αλλά επιζωγραφήθηκε το 19ο, με αποτέλεσμα να καταστραφούν οι σπουδαίες τοιχογραφίες της Μακεδονικής Σχολής. Τα μωσαϊκά στο δάπεδο, όπως και το ξυλόγλυπτο τέμπλο που ανήκει στο 1774, είναι από τα αξιολογότερα του Όρους. Από τα 12 παρεκκλήσια που έχει, του Αγίου Γεωργίου είναι τοιχογραφημένο.

Η βιβλιοθήκη έχει 800 χειρόγραφα, 7 ειλητάρια και 7.000 έντυπα. Η Τράπεζα τοιχογραφήθηκε το 1623. Στο σκευοφυλάκιο που διασκευάστηκε τελευταία, μεταξύ των κειμηλίων φυλάγονται δύο σταυροί με Τίμιο Ξύλο και ένας άλλος με πολύτιμους λίθους, ποιμαντορικές ράβδοι, κεντητά, θαυμάσιες φορητές εικόνες, λάβαρα βασιλέων, συλλογή από νομίσματα, άλλη συλλογή από χαλκογραφίες, θαυματουργές εικόνες, αντικείμενα λατρείας, ιστορικά έγγραφα και άλλα πολλά.